Wat een week

Voor de ramp met het vliegtuig alles overschaduwde zou deze week voor mij in het teken staan van gezelligheid met mensen die ik niet zo vaak zie. Dinsdagavond heerlijk op het terras van restaurant Gusto gegeten samen met José. José ken ik al heel wat jaren en het is altijd meteen weer leuk als we elkaar zien. Ze werkt bij de gemeente Rotterdam, op het moment is ze bezig met de winkelgebieden die net buiten de binnenstad liggen aantrekkelijker te maken voor het winkelend publiek. De 'superzebra' bij de bibliotheek is één van haar ideeën om mensen er toe te verleiden richting het Oostplein te lopen waar ook nog genoeg leuke winkels te vinden zijn.

Woensdag was ik samen met Harry uitgenodigd bij Remco die pas was verhuisd om zijn woning te bewonderen en een hapje te eten. Remco en ik gaan al terug van voor de jaartelling ongeveer, en we hebben heel wat verhalen van wat we allemaal hebben meegemaakt weer eens even opgehaald, voor ons een bron van 'o-ja-weet-je-nog' en voor Harry waren ze nieuw. Hij had heerlijk gekookt en woont in een geweldig en smaakvol ongericht appartement in Rijswijk.

Ondanks dat ik de vrouwen, mannnen, kinderen, dieren en planten niet de kost/water zou willen geven die hun rechterarm/poot/blad zouden willen geven om zich van de aandacht van Johan te verzekeren, zijn er voor zijn vriendin Greta nog vijf andere zich boys noemende mannen in haar leven die ze over de wereld volgt, de Backstreet Boys (ja, die bestaan nog). Zodoende kon het gebeuren dat zij zich in Antwerpen laafde aan het gezang van haar vijf mannen en ik in Gouda een vorkje prikte bij Koeien en Kaas met Johan waar we ook weer buiten konden zitten en weer lekker konden bijkletsen. We zijn van hun huis gelopen naar de stad en dat was een openbaring voor mij, ik zag gedeeltes van Gouda die ik nog niet kende, terug had Johan weer een andere route bedacht en ook dat was heel bijzonder. Thuis hebben we een DVD gekeken van cabaretier Richard Groenendijk en daarna was het weer tijd om op huis aan te gaan.

Het is heerlijk genieten om tijd met leuke mensen door te brengen, en het onbeschrijfelijke drama van afgelopen donderdag maakt duidelijk dat tijd voor elkaar vrij maken om samen iets leuks te gaan doen zo belangrijk is, in een oogwenk kan je leven zomaar totaal overhoop liggen. De beelden van wat tot me komt van de gebeurtenis zijn zo onwerkelijk. Johan en ik hebben, in dat licht, dan ook geproost op het leven en het genieten van en met de dierbaren om je heen. 

Met José bij Gusto

Thuis bij Remco met Harry

Met Johan bij Koeien en Kaas

Mooi stadsparkje in Gouda


Bijzondere niewe plek in Gouda met veel blauw en gele bloemen.

Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Uit de kast

Kan dat wel?

Weg met het woord

Lennaert Nijgh

Vamos!

Robert Long