And the winner is.....

Gisteren was dan de finale van het 57e Eurovisie Songfestival. Vriend Harry kwam dat bij mij kijken en voor de gelegenheid had hij allemaal lekkere kaasjes en salades meegebracht om er een gezellige avond van te maken. Vanzelfsprekend hebben wij op België gekeken omdat ik het duo Smit/Dekker niet trek.
De Belgische presentatoren hebben het cynische/ironische commentaar wat Cornald Maas ook heeft, maar zoveel humor kon de TROS niet aan dus hebben ze hem 2 jaar geleden ontslagen.

Er zaten veel leuke inzendingen bij dit jaar maar ook heel erge, zo vond ik de inzending van Albanië te vreselijk voor woorden, alhoewel, de woorden die ik er voor had hadden iets te maken met dat vrouwen die vreselijk inscheurden bij de bevalling ook ongeveer zo zouden kunnen klinken.
Wat me dit jaar opviel was dat sommige zangers en zangeressen gebruik maakten van een soort "Ghost-singer", iemand weggedrukt in de uiterste hoek van het podium die niet uitgelicht, dus als een soort silhouet te zien is en, in het geval van bijvoorbeeld Cyprus, het hele nummer inclusief zgn 'spontane' zinnetjes meezingt ten einde het magere stemgeluid van de volop in beeld zijnde artiesten te maskeren.

Daarentegen waren er ook die over een geweldig stemgeluid beschikten,  o.a. de zanger van Estland zong adembenemend goed. Wat ik ook niet begreep was dat Engelbert Humperdinck zo weinig punten kreeg, terwijl het een heel mooi en goed gezongen nummer was. Met zijn nederlaag is de kans dat 'gevestigde' namen zich aan het festival willen wagen natuurlijk nihil. Jammer want je zag aan hem en aan de al wat oudere performers van Servië en Macedonië dat daar wel mensen stonden met uitstraling en charisma.

Na een niet zo'n heel spannende puntentelling was de winnaar de voor Zweden uitkomende Loreen die met haar liedje "Euphoria" in onverstaanbaar Engels met Penny de Jagereske choreografie vele tientallen punten voorlag op de veel leukere nummer 2 de Russische Buranovskiye Babushki met het vrolijke "Party For Everybody" en de beter gezongen nummer 3, Željko Joksimović met "Nije Ljubav Stvar" voor Servië.

Heel gaysueel Europa had al wekenlang voorspeld dat Loreen zou gaan winnen, dus een grote verrassing was het niet. Ik vond het wel een aardig nummer, maar niet echt heel bijzonder.
Het feit dat Zweden nu, voor de vijfde keer, gewonnen heeft is wel een pré, allereerst is Zweden een land waar de mensenrechten níet worden geschonden en bovendien is het land heel erg songfestivalminded zodat het haast wel zeker is dat het Eurovisie Songfestival 2013 één groot feest zal worden.

Eurovisie Songfestival: De Finale

Naast Griekenland, Roemenië, Cyprus, Rusland, Moldavië, Ierland, Hongarije, Albanië, IJsland, Denemarken, Servië, Voormalig Joegoslavische Republiek Macedonië, Zweden, Turkije, Estland, Noorwegen, Bosnië Herzegovina, Litouwen, Malta  en Oekraïne die door de voorrondes van afgelopen dinsdag en donderdag zijn gekomen, moeten het winnend land van vorig jaar en de vijf  'grote landen' de strijd aangaan met elkaar om uit te gaan maken wie de winnaar van het Eurovisie Songfestival 2012 wordt.

De winnaar van vorig jaar wordt automatisch geplaatst in de finale en de vijf zogenaamde 'grote landen' zijn de landen die de hoogste bijdrage leveren aan het EBU, en daardoor niet in een voorronde de competitie hoeven aan te gaan. Dat deze landen niet altijd kwaliteit leveren bleek wel uit een aantal jaar geleden toen precies deze landen de laatste plaatsen behaalden, maar het jaar er op stonden ze gewoon weer in direct in de finale.


Verenigd Koninkrijk
Dit is een lied die de 'song' terugbrengt op het songfestival.
Ik ben hier erg van gecharmeerd, en zou van mij zo mogen winnen.

Frankrijk
Tweetalig lied uit Frankrijk, in jaren 80 synthpopstijl.
Mij doet het niet zoveel. 

Italië
Ook Italië meent in twee talen te moeten zingen, doet een beetje
denken aan de drukke Zweedse bijdragen van weleer.

Azerbeidzjan
Ik hou niet van deze manier van zingen, ik denk niet dat de
overwinning weer naar Azerbeidzjan gaat dit jaar.

Spanje
Zwakke bijdrage van Spanje, zangeres heeft een geweldige stem,
maar het nummer heeft geen spanning.

Duitsland
Lekkere stem in een verder onbeduidend liedje.

Let the games begin!

Tegeltjeswijsheid 35

Eurovisie Songfestival: tweede halve finale

Vanavond vindt de tweede halve finale plaats van het Eurovisie Songfestival 2012. De volgende landen treden aan:

Servië
Heel prettige stem en melodieus nummer, niks mis mee.

Voormalig Joegoslavische Republiek Macedonië
Softrock met rauwe stem, leuk maar gaat niet echt potten breken.

Nederland
Ik vond het niks en ik vind het nog steeds niks. Die overslaande stem, dat slechte Engels, het hoempamelodietje. Denk niet dat we dit zaterdag terug gaan zien.

Malta
Sakis Rouvas revisited, de muziek dan. Te vlak om indruk te maken.

Wit Rusland
This beat is killing me, letterlijk. Het is rock met een discobeat.
Kies het één of het ander.

Portugal
Zoals meestal het geval is blijft Portugal trouw aan hun traditionele muziek
en ik vind dit heel erg mooi en het festival mag van mij door Portugal gewonnen
worden dit jaar. Het zou zo leuk zijn ze doen al vanaf 1961 mee zonder overwinning.

Oekraïne
Discostamper met een zangeres die iets té veel 'soul' in haar stem legt.

Bulgarije
Jaren 90 dance in het Bulgaars, waarom niet? Klinkt leuk, vrolijke inzending.

Slovenië
Dit gaat roemloos onder, teveel dertien in een dozijn.

Kroatië
Velen zullen denken dat het vorige nummer gewoon doorgaat
Slecht geloot.

Zweden
Herrie zoals we van Zweden gewend zijn, schijnt goede prognoses te hebben.
Ik vind het iets te bedacht-kloppend, maar het zal vast doorgaan naar zaterdag.

Georgië
Begint met veel pathos als een opera en gaat dan verder in onverstaanbaar Engels
in een rommelige mix tussen pop en een volksmuziekje.

Turkije
Etnische klanken ontaarden in een grappig liedje. Turken uitgewaaierd over
het continent zullen er op stemmen.

Estland
Nummer bouwt heel mooi op van haast fluisterend, naar groots en weer terug.
Zal vast worden ondergesneeuwd door alle kermis

Slowakije
Iemand moet als laatste eindigen, en dat doe je door dit in te sturen.

Noorwegen
De stem van de zanger is op de CD al helemaal wegemixed in de overkill aan
(computer)muziek. Van zang moet dit nummer het niet hebben, het moet
dus om de act gaan. Gaat zeker door.

Bosnië Herzegovina
Verstilling op het festival. Nu maar zien of dat gewaardeerd wordt.

Litouwen
Anderhalve minuut ballad en anderhalve minuut dance in één nummer.

Succes voor alle deelnemers, en voor de 10 besten: tot zaterdag!

In Memoriam: Robin Gibb

En weer heeft iemand die mijn jeugd muzikaal kleur gaf de strijd tegen kanker moeten opgeven.
Robin Gibb is op 20 mei overleden. Hij was één van de drie broers Gibb die, met name, in de jaren 60 en 70 furore maakten als Bee Gees. Zijn tweelingbroer Maurice is in 2003 overleden en hun jongere broer Andy die als solozanger werkte is al in 1988 overleden. Alleen Barry Gibb, de oudste is nog over.

Robin heeft ook soloplaten gemaakt waarvan zijn single "Saved By The Bell" in 1969 de eerste plaats van de hitparade haalde.

Eurovisie Songfestival: eerste halve finale

Vanavond vindt de eerste halve finale plaats van het Eurovisie Songfestival 2012.
de volgende landen treden aan;

Montenegro
De stemming komt er meteen in met een monotone rapachtige
rijmelarij in onverstaanbaar Engels over de Euro.

IJsland
Nogal onsamenhangend bombastisch nummer.

Griekenland
Griekenland heeft een carbonpapiertje gebruikt, deze inzending lijkt op alle
vorige (succesvolle) inzendingen. Dit gaat dan ook zeker door.

Letland
Moeizaam in Engels gezongen niemandalletje waar zowaar
Johnny Logan en Mick Jagger in worden genoemd.

Albanië
In drie minuten ongenuanceerd laten horen wat je allemaal met je stem
kan is niet het recept om hoog te eindigen op het festival.

Roemenië
Dit klinkt leuk, vrolijk, aanstekelijk, ritmisch, dit gaat dus door

Zwitserland
Vlak lawaaierig nummer.

België
Zit muzikaal goed in elkaar en wordt goed gezongen en
toch raakt het me niet.

Finland
Ligt lekker in het gehoor, maar of het veel stemmen gaat krijgen...

Israël
Retropop uit Israël, maar slaat toch een beetje de plank mis.

San Marino
Hoeveel stemvervormingen en vocoders kunnen er in één nummer gebruikt worden?
En hoe gaat dat live allemaal klinken? Vragen, vragen, vragen.

Cyprus
Beentjes van de vloer! Zou zomaar de zomer(dance)hit van 2012 kunnen worden.
Ook deze inzending zien we zaterdag terug.

Denemarken
Zeurderige stem, niet mijn kopje thee.

Rusland
Dit is toch enig! Russisch volksdansje door hoogbejaarde dames.
Come on and boom boom dance, en tot zaterdag!

Hongarije
Klinkt als een jaren 90 boybandnummer, niks meer niks minder.

Oostenrijk
Een rap in het Duits over het schudden met je kont, kom daar maar
es op. Gaat wel naar de finale, dat dan weer wel.

Moldavië
Een vrolijk big band swing nummer, in zeer onverstaanbaar Engels.
Ik kan niet stil blijven zitten, is dat een goed teken?

Ierland
De ADHD-tweeling deed vorig jaar ook al mee voor Ierland. Toen was het leuk,
nu is de nieuwigheid er wel af, ook niet zo'n sterk nummer.

Succes voor alle deelnemers, moge de beste doorgaan naar zaterdag!

The days of the purple shirt

This blog will be in English in honour of my friends Robert and Gaetano, so they are able to see what is written about them. And as to be expected by reading his name, Gaetano is Italian, but that language is a bridge too far for me.

It all began at September the 27th in 1997, I was out on the town in The Hague and just as we were on our way to another club, cause this one was closing, an Italian-accented voice asked to no one in particular: "Where is the Strass-bar". "You can walk with us" I replied, since we were planning on going there as well.
Along with him were a dutch girl Hikke and another guy from Canada, Robert.

Inside the Strass bar I asked Robert why he was here and he told me he was at the Erasmus University in Rotterdam and that he was there for quite some time already and had to stay for at least 6 months more. Then I asked him the priceless question: "Are you a student?" Which makes him laugh, because little did I know that in front of me stood Professor Dr. Robert, MD, FRCPC, Phd.
We had a wonderful evening and travelled home together to Rotterdam by nighttrain, because both Robert and Gaetano lived there as well.

That evening was the beginning of a friendship which transcend our different backgrounds (Canadian, Italian and Dutch) and nevertheless our different places in life. A Doctor at his level is quite something different than selling books, but the remarkable thing about both Robert and Gaetano is that this has never been and never will be an issue. Robert once told me that he likes the fact that I only know him as Robbie and not as doctor with the white coat on, that it is fun to talk about other things with me than his work which he is very dedicated to, let there be no mistake about that.

To illustrate his oppinion about that this is what happend on a convention somewhere in Europe (Switserland I believe), where my name popped up in a conversation, so his colleague asked what profession I was in and when he told her she replied: "How can you be acquintance with someone like that?" That was the point where Robert started one of his (in)famous lectures to her....

All the time he was here we did wonderful things like going out, have dinners, had good meaningful conversations about life and for me he showed me the importance of enjoy life to the fulllest. I think with much love and joy about those days, which I prefer to call "The days of the purple shirt" refering to a wonderful picture taken of Robert at my place wearing a purple shirt. Also Robert had to overcome some things during the time he lived here and for me the purple shirt is like a symbol for the changes for both him and me.

But professor or not, he had to be out of his appartment two weeks before his actual flight to Toronto, so he stayed two weeks in my tiny little guestroom with all he collected in his one and a half year stay which, on the last day before he went back for good, was spread around my livingroom with him walking distraughtly around it shouting: "How can I take all this with me?"

All those years we kept contact and whenever he was in the Netherlands for work he always finds time to have dinner with me and catch up, that's where I got to know his partner for 12 years now, Nick, who came along one time.

Gaetano on the other hand stayed a bit longer and it was on December 6th 2001 when I was invited to his public defense of his thesis at the Erasmus University, and the party afterwards which was quite an experience with para nymphs and all. Priceless to see was the face of his brother Fabrizio who was one of the para nymphs. Gaetano frightend him by saying that him could be asked questions as well. In the limited time where Gaetano had to answer the questions, he stretched time by repeating the question before answering. Wonderful. At the lovely dinnerparty afterwards I met his sweet mother as well.

And now 15 years after our first meeting Robert is still travelling the world for his work but has his base in Toronto and after working in different places in different countries Gaetano is working there as well, together with Robert. How wonderful is that?!

Last Friday Robert called me and I learned three things from that phonecall:

• When I heard his cheerful voice it's like it's 1998 again
• We have that remarkable thing that we pick things up where we left off the last time no matter how long ago it was.
• Talking English on the phone is so much harder compare to talking it with a real life person in front of you. 

And suddenly there was the proposal on which he said: "I won't take no for an answer, I'm putting my foot down" This is the Robert I know usually beginning these kind of things with: "OK, this is the deal..."
He invites me to come over to Toronto in May next year, we talked about it a lot in the past, but Robert says we now have to put action to word, and I am very, very pleased and happy about it, can you imagine little ol' me going intercontinental?!
Robert, Gaetano and me back together again, it's equal to a reunion of the Supremes!

Robert, Gaetano and me at Bazar Rotterdam in 1999

The famous purple shirt

Invitation from Gaetano