Berichten

Berichten uit 2017 weergeven

Zegeningen

Afbeelding
'Tel je zegeningen' is één van de belangrijkste motto's waar ik naar leef. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Bewust zijn van kleine dingen, die weinig tot soms helemaal niets hoeven te kosten, zoals van de week mijn ontdekking van het Schollebos, ik kan daar intens van genieten. Of gewoon een bakkie koffie met wat lekkers erbij, muziekje op en ik voel me de koning te rijk. Of kan er iets op tegen het voldane gevoel na eens fijn intensief gesport te hebben? Zo zijn er talloze dingen op te noemen die je een geluksgevoel geven, je moet ze alleen willen en kunnen zien en in het moment leven.

Zo kan ik me ook helemaal ontspannen als ik met vrienden iets leuks onderneem, of als we elkaar treffen bij malkander thuis voor een leuke avond. Gisteren heb ik gezellig met vriendin Nadira een hapje gegeten bij 'In Den Boekenkast', wat nog een verjaardagscadeautje was van haar aan mij. We hebben fijn één op één weer kunnen bijkletsen onder het genot van een wijntje en een co…

Schollebos

Afbeelding
In de week na het overlijden van mijn moeder nog voor de uitvaart werd ik gebeld door een loodgieter dat nr. 9 last had van lekkage. Ik vertelde dat ik niet op nr. 9 woon. Dat klopt maar mijn lanai was boven de berging van nr. 9, en daar moest dan wel iets mis zijn. Ik had er op dat moment niet zo heel erg zin in en ik reageerde niet heel aardig. De man vroeg of ie op 18 juli langs kon komen want de bewoner van nr. 9 was nu op vakantie. Ik antwoordde dat het dan met die lekkage wel mee viel en dat ie tegen die tijd nog maar eens moest bellen. Dat deed ie vorige week, en gisteren zou ie tussen 8 en 10 uur komen. Ik was dus vroeg op, want je kan zo'n loodgieter natuurlijk niet in hansop ontvangen.

Om 9 uur ging de bel, ik had op dat tijdstip, vanwege het vroege opstaan, de badkamer al gedaan en de was weg gevouwen. Peinzend om zich heen kijkend, zijn lichaam om de zoveel stappen knikkend over de balustrade heen kwam hij de galerij oplopen en zei nog voor ie binnen was: "Ik gelo…

Tegeltjeswijsheid 253

Afbeelding

De Babbelkrant

Afbeelding
Wat was ik kinderlijk blij toen ik in 'De Doos' uit de berging 3 Babbelkranten vond. Dat behoeft enige uitleg, begrijp ik wel. 'De Babbelkrant' was het schoolkrantje van mijn lagere school, de Ceciliaschool waar ik van schooljaar 1971 t/m 1977 op heb gezeten. Ik meen dat er met de schoolkrant werd gestart toen ik in de 5e klas zat, schooljaar '75-'76 dus. Opeens herinnerde ik me ook dat er een soort wedstrijd werd uitgeschreven wat de naam van de schoolkrant zou moeten worden. Ik heb daaraan meegedaan, althans, mijn moeder had een naam verzonnen en die stuurde ik in, en ik werd daarmee als ik het allemaal nog goed weet derde, en ook dat leverde een prijsje op, ik mocht iets uitzoeken en ik koos voor een setje kleurpotloden of viltstiften. Gek wat er allemaal komt bovendrijven als je met iets uit het verleden wordt geconfronteerd. O ja, mijn moeder had voor het schoolkrantje de naam 'Cecilientje' bedacht, maar het werd dus 'De Babbelkrant'.

Wat m…

Van kletspraatjes naar chatten

Afbeelding
Wilde ik als jongmens in de jaren tachtig van de vorige eeuw gelijkgestemden, zoals dat zo mooi werd genoemd, ontmoeten, moest ik er op uit naar gelegenheden waar gaysuelen samenkwamen. Je had natuurlijk het COC, maar daar ben ik toen maar zijdelings mee in aanraking gekomen. Ik werd als 18 jarige door een bevriend collega en zijn posse meegenomen naar de uitgaansgelegenheden in Den Haag. Hier waren andere jongens en mannen te vinden waarmee ik dan in ieder geval gemeen had dat we geïnteresseerd waren in elkaar. Het was leuk, de dancehits uit die tijd werden er gedraaid, je kon er dansen, wat drinken en kletsen met elkaar. Misschien zelfs wel met die leuke jongen die je net iets langer aankeek dan gebruikelijk, en bij wie je in de buurt danste op de dansvloer. Spannend als ie je een drankje aanbood en een praatje met je begon te maken. Er werd een bakermat gelegd en je zag wel waar het uit ging komen.

Dat was de manier om nieuwe mensen in de gaywereld te leren kennen. Soms vloeide er i…

Toen en Nu: Roseanne

Afbeelding
De serie "Roseanne" over het gezin van Roseanne en Dan Conner en hun drie kinderen, Becky, Darlene en D.J. met tevens de hilarische zus van Roseanne, Jackie heeft gelopen van 1988 t/m 1997. Ik heb destijds zo nu en dan eens een aflevering gezien, maar jaren geleden heb ik de dvd-box met alle negen seizoenen gekocht, en omdat ik niet zo'n fervente tv kijker ben, ben ik pas onlangs begonnen met de dvd's te bekijken. Ik ben nu bij seizoen vier, en ik vind het een geweldig leuke serie.

In mei van dit jaar is bevestigd dat in 2018 er acht nieuwe episodes van de serie worden gemaakt met de originele castleden. Grappig is dat John Galecki die het vriendje van Darlene speelt nu de rol speelt van Leon Hofstadter in "The Big Bang Theory", waar Sara Gilbert (Darlene) en Laurie Metcalf (Jackie) terugkerende gastrollen in hebben als respectievelijk een collega van Leon en de moeder van Sheldon.







Huiveringwekkend

Afbeelding
Ondanks internationale protesten, waarbij ik het gevoel heb dat Nederland zich erg stil houdt, gaat de jacht op homoseksuele mannen in Tsjetsjenië onverminderd door. In Tsjetsjenië gelden officieel Russische wetten, maar daar trekt de psychopathische Tsjetsjeense president Ramzan Kadyrov zich niet zo veel van aan. Niet dat de Russische visie op homoseksualiteit onder leiding van alfamannetje Vladimir Poetin nou zo rooskleurig is, maar in Tsjetsjenië is er een ware heksenjacht gaande op homoseksuele mannen, ze worden opgepakt, in elkaar geslagen, verkracht en gemarteld, zo vertelde een man die inmiddels naar Rusland is gevlucht.

De mannen worden opgesloten in politiecellen en ook op een militaire basis in een soort kamp. De term 'concentratiekamp' is gevallen en daar was in Nederland meteen discussie over, zodat Amnesty International prefereert om het over 'detentiekampen' te hebben. Die discussie over hoe zo'n kamp dan genoemd moet of mag worden leidt erg af van he…

Schoolverkeersbrigadier

Afbeelding
Uit de berging kwam een doos vol met schatten. Schatten voor mij, maar voor anderen waarschijnlijk van nul tot generlei waarde. Correspondentie van voormalige amants die ik met een weemoedige glimlach om de lippen nog eens zal doorlezen, en nee die ga ik niet delen. Maar ook veel zaken van school, zowel de lagere school als de vervolgopleidingen, en nog heel veel andere dingen waar ik zo nu en dan eens een blogje aan zal wijden, want wie weet openen mijn herinneringen ook wel laatjes bij jullie, lieve lezers.

Vandaag laat ik met nog steeds gepaste trots mijn oorkonde zien die ik heb mogen ontvangen van de Hoofdcommissaris van Politie, vanwege het feit dat ik in het schooljaar 1976-1977 als verkeersbrigadiertje hulp heb verleend bij het veilig laten oversteken van schoolkinderen, terwijl ik zelf ook nog een schoolkind was.

De kinderen van de 6e klas (is volgens mij nu groep 8), en ik dacht ook de 5e klas, maar daar twijfel ik nu opeens aan, mochten als ze wilden verkeersbrigadiertje zi…

Tegeltjeswijsheid 252

Afbeelding

€500,-

Afbeelding
In deze tijd van fake news is het oppassen geblazen om dat wat je leest meteen te geloven, maar gisteren las ik een bericht wat zo ridicuul en over the top was dat ik meteen doorhad dat het niet echt kon zijn. Het ging over ouders die een geloofsfeestje te vieren hadden en toestemming aan school hadden gevraagd en ook gekregen om hun kinderen een dagje thuis te houden terwijl het een gewone schooldag was. Echter was het ook de dag dat de schoolfotograaf de school zou aan doen voor een klassenfoto. De school had nog geprobeerd om het op een andere dag te laten plaatsvinden maar dat kon niet, wel kwam de fotograaf meteen 's ochtends vroeg zodat deze kinderen het fotomoment zouden kunnen meemaken om dan vervolgens het feestje te gaan vieren. Daar gaven de ouders geen gehoor aan.

Jammerdebammer zou je denken, we gaan weer door met ons leven. Zo niet deze ouders, zij spanden een rechtszaak aan en eisten €10.000,-. Dat was het moment dat ik meende dat het hier om fake news ging, ik bedo…

Herinnert U zich deze nog? #108

Afbeelding
EARTHA KITT "USKA DARA" 1953 Geen hitnotering in Nederland

"Uska Dara" was de eerste single die RCA Victor uitbracht van Eartha Kitt, die als 16 jarige in 1943 lid was van de Katherine Dunham Company, de eerste Afro-Amerikaanse groep van dansers, zangers acteurs en muzikanten. Het liedje is gezongen in het Turks en gebaseerd op het Turkse volkswijsje "Kâtibim". Er werden in Amerika 120.000 exemplaren van verkocht. Eartha is het haar hele carrière blijven zingen tijdens haar optredens. 
Ze introduceerde het met het verhaal dat degene die haar een platencontract had aangeboden bij RCA Victor direct was ontslagen: "Ze is een danseres en geen zangeres, ze zal nooit één plaat verkopen" zo vonden ze. "Ze gaven me een liedje in de meest vreemde taal, Turks, om hun gelijk te bewijzen." Vervolgens zingt ze op haar eigen cabareteske wijze het nummer, zoals in het clipje tijdens een tv special in 1967. Tot letterlijk bijna aan haar dood op eerste ke…

De Parade

Afbeelding
Vorig jaar ben ik voor het eerst samen met vrienden Harry, Rick en Chris naar theaterfestival De Parade gegaan in Rotterdam. Dit jaar waren Rick en Chris op vakantie toen het spektakel in Rotterdam neerstreek, zodat we gisteren naar Den Haag zijn uitgeweken waar De Parade was opgezet in het mooie Westbroekpark. Van tevoren hadden we het programma bekeken, maar ik ben een plooibaar mens dus laat het aan de anderen over, zo'n dag met elkaar is al een feestje dat het mij niet zo heel veel uitmaakt wat we gaan zien. Ik had alleen aangegeven dat Ellen ten Damme me wel erg leuk leek.

We hadden afgesproken op het centraal station in Den Haag en met een korte tramrit waren we binnen no time op het festivalterrein, waar we onder het genot van een drankje voorstellingen uitzochten en er de kaartjes voor gingen aanschaffen. Belangrijk is dat je de tijden wanneer iets is goed in de gaten houdt en dat het elkaar niet overlapt. Als eerste gingen we de voorstelling 'Ssst...Niet Zingen AUB…

In Memoriam: Tijn Kolsteren

Afbeelding
De nagellakactie van de kleine ongeneeslijk zieke Tijn Kolsteren eind 2016 maakte hem een held. Een held omdat hij, nog maar 6 jaar oud, onbaatzuchtigheid toonde in een rumoerige wereld. Hij liet Nederland en de wereld zien dat één mens hoe jong of klein ook het verschil kan maken.
Donderdag werd bekend gemaakt dat de vervolgactie 'Lak door Tijn', waarmee geld werd opgehaald voor de aanschaf van een apparaat dat tot nu toe ongeneeslijk zieke kinderen met, net zoals Tijn, hersenstamkanker moet behandelen, het streefbedrag van 1 miljoen euro had gehaald. 
In de nacht van donderdag op vrijdag is Tijn, nog maar 6 jaar oud overleden aan zijn ziekte. 
Woorden schieten te kort, maar Rick van der Made heeft het onmachtige gevoel betreffende Tijn's overlijden alsmede de kracht van zijn handelen in een prachtige en ontroerende tekst weten te vangen. Ik wil het graag delen: 

Tijn zacht
als het satijn
waar je hoofd nu op 
rust zacht
als de g
die over je lippen rolt
en zelfs nagel aan
doodskist

Gevoel

Afbeelding
Ik heb het wel eens eerder gezegd dat als ik mijn geboortestad Den Haag bezoek het altijd een gevoel van thuiskomen geeft. Het is niet zo dat ik ziek van heimwee mijn dagen doorbreng, maar Den Haag zal altijd een plekje in mijn hart houden. Geboren, getogen, zoiets. Nu is het voor mij een klein uurtje reizen en dan ben ik er, het is binnen handbereik zeg maar, dat wetende is voldoende. En gaandeweg het jaar kom ik er met enige regelmaat. Ik kan me dan ook zo goed voorstellen dat als je je geboorteland verlaat, uit vrije wil of gedwongen, het land hoe dan ook altijd een onderdeel van je zal blijven zijn, dat kan niet anders. Tegelijkertijd ben ik wel van mening dat je niet moet doorslaan en het land waar je woont ondergeschikt maakt aan het land van waar je geboren bent. In je hart is plaats genoeg voor beiden. Het gevaar bestaat dat je de plek waar je niet bent gaat idealiseren tot een soort Utopia, en je het in je gedachten veel mooier maakt dan het werkelijk is. Maar dat is een ande…

Sonoboek

Afbeelding
Een berichtje wat ik gisteren las bracht me in één klap zo'n ruim dertig jaar terug in de tijd. Het was 1982/1983 en ik zette mijn eerste stappen in het boekenvak waar ik vervolgens tot aan het faillissement van het bedrijf in 2016 werkzaam zou blijven. Van dit trieste feit was begin jaren 80 nog geen sprake, bomen groeiden tot in de hemel.  Ik was druk bezig me alle ins en outs van het boekenvak eigen te maken toen er een nouveauté zich aandiende: De Decennium-serie van Oosthoek's Uitgeversmaatschappij, een onderdeel van Kluwer, kwam uit. Kloeke naslagwerken in vier delen, de jaren 40, 50, 60 en 70. Het eerste deel kwam uit in 1982 en was het deel wat over de jaren 70 ging.

Het was niet zomaar een naslagwerk, het was een boek met tekst, illustraties én geluid. Jawel meneer! Het boek had geluidspagina's, gemaakt van pvc die mee gebonden waren met de papieren pagina's. Op zo'n geluidspagina stonden 6 geluidsopnames die ten gehore konden worden gebracht door er de me…

Nutteloze weetjes

Afbeelding
Onderzoekers die insecten werende middelen testen, ontdekten per
ongeluk dat Victoria Secrets's 'Bombshell' parfum beter muggen
afstoot dan het merendeel van de insecten werende middelen die
te koop zijn.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Door de lange geschiedenis van de band tussen mensen en honden,
hebben honden zich zo geëvolueerd dat ze het lachen van mensen
begrijpen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Een vrouw in Rusland betrapte haar vriend op vreemdgaan toen ze een
foto van hem ontdekte met een andere vrouw terwijl ze aan het zoeken
was naar een adres en ze daarvoor 'street view' gebruikte.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Over de tweeduizend door de mens gegraven grote tunnels zijn er ontdekt
door heel Europa. Ze worden Erdstall tunnels genoemd, en niemand weet
wie ze gegraven heeft en waarom.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
De reden waarom wijzen naar iemand nog stee…

Er zij licht, en er was licht

Afbeelding
Al jaren hangt er bij mij aan het plafond een soort Marokkaans windlicht, er kan een kaars in, en dat heb ook wel eens gedaan, maar het glas werd heel vies van het kaarsvet, dus na het schoonmaken bleef het er voor de sier hangen. Omdat het bij een aansluitpunt voor een lamp hangt, heb ik wel eens vaagjes gedacht dat er misschien best een lampje in zou kunnen, maar daar bleef het bij. Tot van de week ik ineens een epifanie kreeg. Bij het opruimen kwam ik een fitting tegen met daaraan een snoer, en plotseling bevond ik me op een trapleer om die vage gedachte van jaren her te verwezenlijken, en met succes. Het aansluitpunt van dit licht bleek dezelfde te zijn als de lamp die op de lanai hangt. Nooit geweten. Met één lichtknopje zet ik dus twee lampen aan.

Ik zie ook wel dat het netter zou zijn als het snoertje door het bovenste stukje van de lamp zou gaan, maar dan moet er een gaatje in geboord worden en daar heb ik geen gereedschap voor. Ik vind het voor een amateuristische amateur zon…

Vakantiedag in (semi) eigen stad

Afbeelding
Omdat lieve vrienden op vakantie zijn, en hun buurvrouw tot afgelopen donderdag voor hun kat kon zorgen, heb ik me opgeworpen om die taak de laatste vier dagen van hun vakantie op me te nemen. Voor mij een kleine moeite, met één metroritje ben ik in een korte tijd bij hun woning in Rotterdam. Ze hadden ook aangeboden dat ik die dagen in hun huis zou kunnen verblijven, maar zo in m'n eentje in 's andermans huis voelt voor mij niet zo fijn, en zo is het ook prima. De wandeling van de metro naar hun woning is door een geweldig leuk stukje Rotterdam, dat verveelt nooit. Gisteren was het weer zo heerlijk dat ik besloot na de kat verzorgd te hebben 's morgens een wandeling te maken.

De Euromast is dichtbij en daar aangekomen zag ik dat beneden in de mast een gelegenheid is om iets te gebruiken. Met één hoofdbeweging gooide ik mijn haar los, en dacht, ik doe eens gek. Koffie met wat lekkers, ik had er zin an. Daarna ben ik het park in gewandeld achter de Euromast. Een heel mooi, …

Ja ik wil

Afbeelding
De verkiezingsstunt van Frau Merkel door afgelopen maandag plotseling de deur open te zetten naar de goedkeuring van het homohuwelijk in Duitsland heeft zich sneller ontwikkeld dan zijzelf kon vermoeden. Het was het belangrijkste thema van haar politieke tegenstanders, en zij hoopte hen een stap voor te zijn, maar had vermoedelijk er niet op gerekend dat de SPD, haar coalitiepartner, in samenwerking met de Groenen en die Linke direct een stemming zouden afdwingen, zodat vrijdag de Duitse Bondsdag met een ruime meerderheid de invoering van het homohuwelijk ook in Duitsland mogelijk maakt. Het is nu net of Frau Merkel degene is die dit voorstel vanuit haar hart heeft gedaan, maar het was gewoon verkiezingstechnisch een goede zet. Zelf heeft ze als goed gristen tegengestemd.
Nu word mij altijd verweten archaïsch in het leven te staan, en het nieuwe met tegenzin en argwaan tegemoet te treden, maar zelfs toen het leven in concubinaat in menig familie nog tot grote opschudding leidde en het…

Tegeltjeswijsheid 251

Afbeelding

Showcase Codarts: De kers op de taart van het theaterseizoen

Afbeelding
Als het theaterseizoen is afgelopen is er altijd nog een geweldig toetje, de studenten van Codarts Rotterdam geven dan hun jaarlijkse Showcase in het Luxor Theater in Rotterdam. Ik ga er al een paar jaar heen, en gisteren zag ik de negen 4e jaars, Britt, Caitlin, Keoni, Martijn, Melanie, Roelof, Safiera, Vivian en Yoshua voor wie dit hun afstudeervoorstelling was. Het leuke is dat ik deze talenten, want dat zijn het, dus al een paar jaar heb kunnen zien in deze voorstelling, want naast de 4e jaars doen de 3e en 2e jaars ook mee.

Het was weer een voorstelling van topniveau van "Total Eclipse Of The Heart", gezongen vanaf een driewieler tot een bijzonder bewerkte versie van Jenny Arean's lijflied "Zing Dan". Van het vocale hoogstandje "Quintet" uit "West Side Story" tot een heel bijzondere vertolking van een ABBA-medley, waarbij de nadruk lag op de perfecte vocale harmonieën. Dat was wat deze keer duidelijk de boventoon voerde, de vocalen, of …

Renter chez eux

Afbeelding
Het vliegveld Charles de Gaulle ligt zo'n 25 kilometer van Parijs, maar tijdens onze metroritjes hadden we ontdekt dat er een kaartje voor €10,- te koop was waarmee je vanaf metrostation Cluny la Sorbonne kon overstappen op de trein naar het vliegveld. Na het afscheidsdrankje in het hotel was ik op mezelf aangewezen, maar reizen met de metro in Parijs is weinig anders dan reizen met de metro in Londen, gewoon goed de bordjes volgen. Het was nog een aardige ondergrondse wandeling van metrostation naar het perron waar de trein stopte, en ik zag dat deze er snel aan zou komen, dus even de pas erin. Ik had niet zoveel tijd om goed op te letten, dus toen de trein aankwam vroeg ik aan iemand of deze naar het vliegveld ging en daar werd bevestigend op geantwoord. Eenmaal in de trein zag ik bij de aanwijzingen op het perron dat deze trein een andere eindbestemming had, dus ik vroeg het nog maar eens, en toen werd er nee geschud. Ik kon nog net op tijd uit de trein springen, die naar het v…

Partir c'est mourir un peu

Afbeelding
Maandag had ik dus nog een hele dag in Parijs, omdat Robert mijn vlucht had omgeboekt naar 's avonds acht uur. Hij zelf zou 's morgens een lecture geven dus had ik met Fernando afgesproken om om tien uur op hun kamer mijn valiezen te zetten en dan samen te gaan ontbijten, om vervolgens naar De Boom te gaan op het Île de la Cité, en verder maar een beetje kijken wat de dag ons zou brengen. Verrassing toen bleek dat Robert zijn lecture had afgezegd en dus gezellig met ons de dag kon doorbrengen. Deze keer ontbeten we wel in het hotel, er was namelijk geen rij.

Aan De Boom oftewel mon arbre zit een klein verhaal vast welke ik al lang geleden in een blog heb verteld. Ik dacht er dit tripje wel aan, maar meende er geen tijd voor te hebben, maar nu er zomaar een extra dag aan was toegevoegd heb ik het verhaal verteld aan Robbie en Fernando en er was geen twijfel mogelijk, we gingen naar het Île de la Cité. Met de metro naar het dichts bijzijnde station gegaan, en ik maakte dezelfde …