Op Hollandsche bodem


Na een angstige reis van 38 uur door het veelal donkere Duitsland, waar hevig werd gebombardeerd, zijn de zusters en kinderen van "De Steenen Trapppen" ( w.o. zoals bekend mijn moeder en tante) op 9 februari 1945 eindelijk weer in Nederland. De reis in de veewagens gaat verder. Deel 11 van het verhaal. 

9 Februari 1945
Vandaag zin we op Hollandsche bodem, en nu naar Groningen. Wij reden door tot Borne, alwaar de trein stopte. Met het oog op luchtgevaar (het was helder weer) zou de trein niet eerder dan 5 uur vertrekken. Wij er uit, blij even een heldere lucht te zien, doch tevens moe en suf, en met het vooruitzicht weer een nacht in de trein door te moeten brengen. De mensen schenen gewaarschuwd te zijn en kwamen al op het perron om ons te helpen. men nam één of meerdere kinderen mee, en in een half uur hadden wij geen kind meer in ons bezit.

Daar stonden nu de zusters zonder kinderen. Er was ons gezegd dat wij naar het zusterhuis konden gaan, dus daar naar toe. Voordat wij aanbelden ging de deur al open, en werden wij met open armen ontvangen. De zusters haalden fris water voor ons, zodat wij in staat waren ons heerlijk te wassen. Dat was nog eens een genot, want wij zagen er ontoonbaar uit. Toen mochten wij beneden komen waar alles heerlijk gedekt stond. Tegen een uur of twaalf kwam er bericht dat er voor alle vluchtelingen erwtensoep klaar stond in een grote zaal. Wij er naar toe. En daar zaten wij in een grote zaal aan houten tafels, in kopjes de soep te verorberen.

Tegen 4 uur gingen wij onze pakjes bij de zusters halen. Opnieuw hadden zij ons de tafel gedekt en voor allen nog brood ingepakt. Verder gingen wij weer. Enkele mensen wilden graag een kindje houden, maar gelukkig kregen wij ze weer allemaal bij elkaar. De deuren van de treinwagens klapten dicht en met vrees en hoop gingen wij de nacht tegemoet. En wat voor een nacht. De kleintjes en de groten schenen die dag te veel van het goede gehad te hebben wat nu 's nachts zijn uitwerking niet miste, en dat in de trein, deuren dicht, met een emmer, enz.. Verheugd waren wij ook toen de ochtend begon te gloren.

10 Februari 1945
's Nachts is de trein doorgereden. Tegen de morgen stonden wij stil wegens luchtgevaar. De kinderen moesten zich langzamerhand wat netjes gaan maken daar wij hopen vandaag ons einddoel te bereiken.

Door een zuster van "De Steenen Trappen"


Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Afscheid met stille woorden

In Memoriam: Sandra Reemer

Watersnoodramp

En we gaan doorrrrr....

Het motorblok wat maar niet starten wil

Betonstad Almere