Got Jacott

Sommige artiesten zijn voor mij 'oeuvre-artiesten', zangeres, zangeressen of groepen waarvan ik (zoveel als mogelijk) álles wil hebben wat ze hebben uitgebracht. Om het voor dit blogje bij de Nederlandse artiesten te houden, zijn dat Boudewijn de Groot, Willeke Alberti, Willy Alberti, Ramses Shaffy, Rob de Nijs en Liesbeth List. Van Ruth Jacott had ik haar laatste CDtjes en een verzamel CD van haar vroegere werk, maar plotseling vond ik Ruth oeuvre-waardig.

En waar kun je beter naar al wat oudere CD's zoeken dan bij De Platenboef in Rotterdam? Gisteren heb ik daar de hand weten te leggen op de 5 ontbrekende CD's van Ruth om haar oeuvre te complementeren, in één keer! En vanzelfsprekend voor Platenboef-prijzen, dat noem ik nog eens een gelukkie. 

Wat ik aan Ruth zo prettig vind is dat ze als één van de weinige Nederlandse vocalisten duidelijk en verstaanbaar Nederland zingt, ze heeft een prachtige dictie.  Door die hele Volendamse invasie en rappers, zou een mens vergeten hoe algemeen beschaafd Nederlands in de moderne Nederlandse amusementsmuziek kan klinken. Ik heb haar ook tweemaal in het theater gezien en dat was beide keren ook een heel geslaagde avond. Kortom, Ruth is verdiend toegetreden tot het selecte gezelschap van mijn oeuvre-artiesten. 


Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De Hond bijt zich vast

Pesten

Het verhaal van Kelly

Ik wil dat hebbáh

Oh