De Steenen Trappen


In de oorlog zijn mijn moeder en haar zus, mijn tante Jopie bij de nonnen in Roermond geweest in het klooster c/q weeshuis "De Steenen Trappen". Toen de oorlog uitbrak waren mama en Jopie repectievelijk 14 en 15 jaar. Tante Jopie heeft destijds over die periode geschreven, en ik heb er ooit wel eens uit geciteerd in één van mijn blogjes, maar ik vind dat haar verhaal het verdiend om helemaal verteld te worden. Daarom wil ik de komende tijd feuilletonsgewijs haar verhaal middels mijn blogjes publiceren. Vandaag eerst de geschiedenis van "De Steenen Trappen": 

"De Steenen Trappen" is een prachtig oud gebouw in het centrum van Roermond. Het pand werd in 1666 gebouwd als dubbel herenhuis en werd bewoond door verscheidene rijke families. Zo was het ooit de woning van een baron.

Het historische gebouw staat op dit moment echter vooral bekend als een oud Rooms-Katholiek weeshuis. "De Steenen Trappen" werd in 1877 door nonnen gekocht, samen met het bijhorende koetshuis. Later schaften de zusters ook de omringende panden aan om kinderen op te kunnen vangen. De Steenen Trappen wordt “weeshuis” genoemd, al waren niet alle kinderen die in en rond "De Steenen Trappen" opgevangen werden wezen. Ook veel kinderen die door de gemeente Roermond uit huis werden geplaatst, werden door de nonnen opgevangen.

Uiteindelijk bezaten de nonnen veel van de omliggende huizen. Vanaf 1888 lieten zij zelfs een kloosterkapel naast "De Steenen Trappen" bouwen. Sommige elementen van die kapel, zoals de gevel, blijven tot op de dag van vandaag bewaard. Ook binnen het gebouw, dat nu als kantoorpand gebruikt wordt, is de aanwezigheid van de nonnen nog steeds duidelijk zichtbaar.

Van de oude kloostertuin is helaas niets meer over dan een paar prachtige verhalen. Zo hing er vroeger bijvoorbeeld een grote bel waarmee de zusters geroepen konden worden. Het terrein was zo groot dat het simpelweg schreeuwen van de naam van een non niet voldoende was om haar te lokaliseren. Daarom kreeg iedere non een code. Als die code geluid werd, meldde de non zich in "De Steenen Trappen", het hoofdgebouw.
Toch komt het mooiste verhaal over "De Steenen Trappen" uit de Tweede Wereldoorlog. Op een nacht in 1943 werd een van de zusters wakker. Zij had een onbestemd gevoel en vertelde de andere nonnen dat er iets niet goed was met de kinderen. De nonnen droegen op dat moment zorg voor 150 jongens en meisjes. Alle kinderen waren tussen de drie maanden en 17 jaar oud en sliepen op dat moment in de panden die "De Steenen Trappen" omringden. De nonnen haastten zich naar de slapende jongens en meisjes en haalden hen uit bed. Gezamenlijk verschansten zij zich in "De Steenen Trappen", niet wetende wat er met hen ging gebeuren.
Niet veel later werd de stad Roermond hevig gebombardeerd. Alle gebouwen waar de kinderen normaal gesproken sliepen, werden binnen één nacht met de grond gelijk gemaakt. Wonder boven wonder bleef "De Steenen Trappen" vrij van schade, het was het enige gebouw in de wijde omgeving dat nog netjes overeind stond. De nonnen werden na het bombardement gedwongen naar Friesland te evacueren. De Duitsers regelden geen vervoer. Daarom moesten de twintig nonnen en 150 kinderen de reis te voet afleggen. Veel van de jongere wezen konden niet zo lang (of helemaal niet) lopen. Het kwam daarom regelmatig voor dat de zusters op iedere arm een kind droegen. Ondanks de zware reis kwamen alle kinderen levend in Friesland aan. Hier bleven zij tot de oorlog afgelopen was. 
Bron: Safon

Tante Jopie en mijn moeder hebben die evacuatie en die ongelofelijke barre tocht meegemaakt. Onder andere daarover wordt uitgebreid verteld in tante Jopie's relaas. Ik hoop dat jullie, mijn lezers, met net zo'n spanning en vol ontroering als ik haar verhaal zullen lezen de komende tijd. 








Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De Babbelkrant

In Memoriam: Tijn Kolsteren

Amis à Paris

€500,-

Vakantiedag in (semi) eigen stad

Survival