Het heeft nog een staartje

Onlangs heb ik de verhalen van mijn tante Jopie uit de oorlog via mijn blogjes gepubliceerd. Ik vond het fijn om te doen, haar verhaal was het waard om verder verteld te worden. De reacties erop waren positief, en met het laatste blogje er over was het mooi afgerond. Dat dacht ik.

Vriend Harry die zelf met veel succes zijn Flarden in boekvorm publiceert, vond dat het verhaal van tante Jopie, opgetekend door mij, in een gelimiteerde oplage in boekvorm moest verschijnen. Ik wist van niets, en gisteren lag er opeens een enorme enveloppe in de bus met drie van de vijf boekjes. In het begeleidende schrijven van Harry begreep ik dat hij zelfs een exemplaar heeft gezonden aan het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie. Dat is helemaal fantastisch. Tante Jopie's verhaal blijft op die manier zeker bewaard.

Het was een geweldig leuke en lieve verrassing!


Voorkant
Achterkant


Ook in de binnenkant wordt het verhaal verduidelijkt met foto's

Reacties

  1. Wat een lief en mooi gebaar! Dat moet een fantastische verrassing zijn.
    :o)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Afscheid met stille woorden

In Memoriam: Sandra Reemer

Watersnoodramp

Het motorblok wat maar niet starten wil

Betonstad Almere

Amis à Paris