Aanrijding met een persoon

"Vanwege een aanrijding met een persoon bij Delft is er geen trein verkeer mogelijk tussen Rotterdam en Delft". schalde de luidspreker vrijdagavond toen ik op station Rotterdam Centraal klaar stond om naar Leiden te reizen naar vriend Jeroen om er samen met vrienden Chris en Rick een hapje te eten en een gezellige avond te hebben. Dit is NS jargon voor een springer. Zo tegen het eind van het jaar is er een toename te zien in het aantal zelfmoorden. Ik schrok van de mededeling, want er was dus iemand wiens leven zo weinig uitzicht meer bood dat dit volgens hem of haar de enige oplossing was. Ik dacht aan familieleden en vrienden die deze avond een heel naar bericht zouden krijgen, aan de machinist die dit waarschijnlijk heeft zien aankomen en wist dat hij/zij niet meer kon remmen.

Het deed me denken aan het verhaal wat ik hoorde van een bekende van een treinmachinist die vertelde dat de machinist een vader met aan zijn handen twee kinderen op de rails zag staan, hij kon niet meer remmen, hij zag hoe één van de kinderen probeerde los te komen van vader, tevergeefs. Nodeloos te zeggen dat deze machinist zijn beroep niet meer kon uitoefenen. Naast dat zo'n wanhoopsdaad vreselijk is voor de nabestaanden, heeft het voor machinisten ook een ongelofelijk grote impact om zoiets mee te moeten maken.

Ik moest het omgeroepen nieuws even verwerken alvorens over te gaan op het 'wat nu?' Ik ging naar een tegen een hekje aanhangend personeelslid van de NS toe om te vragen hoe ik nu het beste naar Leiden zou kunnen gaan. "Via Gouda" antwoordde hij. "O, die hoeft niet over Delft?" vroeg ik. Met een blik en een toon die zoveel domheid maar nauwelijks kon bevatten antwoordde hij van niet. "Euh, ja ik weet niet hoe het spoorwegnet is aangelegd, natuurlijk, maar dank u wel" repliceerde ik terug. Vervolgens reisde ik via Gouda naar Den Haag om daar op de trein naar Leiden over te stappen, al met al duurde het maar een half uurtje langer voor onze gezellige avond kon beginnen.

Het contrast kon niet groter zijn, op dezelfde avond dat iemand een wanhoopsdaad beging, had ik een vrolijke avond met lieve vrienden. Jeroen had heerlijk gekookt en we hebben weer fijn bijgekletst. Het leven heeft zo z'n momenten om even stil te staan en na te denken over als het net even anders was gegaan voor iemand zodat die ook hartelijk werd begroet bij aankomst en er een wijntje voor hem/haar werd ingeschonken.


Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De Babbelkrant

In Memoriam: Tijn Kolsteren

Amis à Paris

€500,-

Vakantiedag in (semi) eigen stad

Mankracht