Uitsluiting en bedreigingen

In 1946 werd het COC, de belangenorganisatie voor lhtb'ers, opgericht, eerst als 'Shakespeare Club' en vanaf 1949 kreeg het de naam 'Cultuur- en Onstpannings Centrum' (COC). Het bestaat dus 70 jaar en is daarmee de oudste nog bestaande homo- emancipatievereniging ter wereld. Reden voor koning Willem-Alexander om gisteren een bezoek te brengen aan het COC in Amsterdam, waar hij zich liet bijpraten door een groep jongeren en aangaf al van een aantal initiatieven op de hoogte te zijn die op scholen worden gepresenteerd via zijn dochters. Zijn vrouw was er niet bij, en dat vind ik dan weer leuk, ik moest even denken aan de hetero stelletjes die ik in gaydisco's heb gezien, en waarvan de jongen zich door het etablissement bewoog met constant zijn vriendin als een soort schild dicht tegen zich aan.

Zijn collegaatje koning Harald van Noorwegen heeft in september wel al gespeecht over het belang van homoacceptatie, maar onze koning is het eerste royale persoon ter wereld die een bezoek aan een belangenvereniging heeft gebracht. Ik vond het een leuk gebaar, maar voor mij zelf betekent het verder niet zoveel, het hoort gewoon bij zijn werk. Ik hoop wel op een Lucky TV verslag ervan. Het bezoek legt misschien wat gewicht in de schaal in deze tijd waarin discriminatie en uitsluiting van diverse minderheidsgroepen in de samenleving weer aan het oplaaien is. Ook die van de lhbt-gemeenschap.

Discriminatie. Dan kom ik als vanzelf bij Sylvana Simons uit. Als ik haar gedachtengang zou volgen, zou ik iedereen die nu leeft en waarvan hun (verre) voorouders ooit mijn homoseksuele broeders en zusters hebben vervolgd, mishandeld, uitgestoten, gek hebben verklaard, rare therapieën hebben laten ondergaan of zelfs gedood, ter verantwoording moeten roepen. Dat doe ik natuurlijk niet, ik denk dat het in deze onzekere tijden belangrijk is om gezamenlijk het hoofd te bieden aan de problemen die er nu zijn en het verleden zeker niet te vergeten, te herdenken zelfs, maar 'het nu' als startpunt te zien om verder te gaan met het verleden als onze gezamenlijke geschiedenis waarvan we kunnen leren.

Sinds gisteren wordt Sylvana beveiligd, omdat ze wordt bedreigd voor haar uitlatingen en opvattingen. Ik vind het bedreigen van wie dan ook volstrekt onacceptabel. Zij mag zeggen wat ze vindt, zeker nu ze een politieke carrière ambieert. Ik ben het zowat met ieder woord wat ze zegt oneens, en dat ventileer ik ook zo nu en dan door het in het belachelijke te trekken, vooral omdat ik die hele politiek in het algemeen en de partij waarbij zij zich heeft aangesloten in het bijzonder niet serieus neem. Maar haar bedreigen, haar doodwensen, een clipje maken waarin haar hoofd wordt gefotoshopt op een persoon die is opgehangen door de Klu Klux Klan is misselijkmakend. Ik heb er dan ook voor gekozen het clipje niet te bekijken.

Zo hebben we nu naast Geert Wilders een tweede (would be)politicus die moet worden beveiligd vanwege de standpunten die zij innemen en de dingen die ze zeggen. Volstrekt belachelijk en ongelofelijk triest, dat we het niet met normale woorden afkunnen. Geert leeft al jaren in een soort eigen wereld hierdoor en kan dus nooit de politicus worden die weet wat er speelt, waar iedereen nu naar schijnt te snakken, want de man kan nooit op een normale manier naar buiten, en ik ben bang dat als het zo doorgaat Sylvana hetzelfde lot staat te wachten. Hebben zij dat over zichzelf afgeroepen? Nee, ik vind van niet, ze spreken alle twee in niet mis te verstane bewoordingen en dat lokt ferme reacties uit, maar dat kan, nee móet zonder schelden en bedreigingen. Helaas is de maatschappij momenteel zo dat zulks blijkbaar niet (meer) mogelijk is.

Met Pim Fortuyn, Els Borst en in zekere zin ook Theo van Gogh kennen we in Nederland in de recente geschiedenis al 3 politieke moorden, daar hoeven er voor mij niet nog meer bij te komen. Aan de andere kant kunnen PVV en DENK met het proces van Geert en het feit dat Sylvana nu het nieuws domineert met haar beveiliging op een heel wrange manier zich geen betere campagne wensen. Het onrecht wat hen wordt aangedaan zal sommigen bewegen juist op hen of hun partijen te gaan stemmen.

Koning Willem-Alexander bij het jubilerende COC

Sylvana Simons

Geert Wilders

Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Afscheid met stille woorden

In Memoriam: Sandra Reemer

Watersnoodramp

Het motorblok wat maar niet starten wil

Betonstad Almere

Amis à Paris