Neen!

De berichten dat V&D hun voormalige winkels gefaseerd vanaf morgen ongeveer een maand lang weer openen voor een laatste algehele uitverkoop om de schulden, welke tussen de 100 en 150 miljoen liggen, te kunnen afbetalen, heeft een aantal mensen in mijn omgeving doen vragen of ik ook weer als een circushondje mag moet opdraven om mijn oude kunstjes te vertonen. Het antwoord is kort en bondig: Neen!

Ik zou er ook niet aan moeten denken, ik heb door middel van onder meer een therapeutische voorjaarsschoonmaak, een regelmatige dagindeling en vooral alles op m'n gemak (jawel, het ouderwetsche maar nog steeds doeltreffende rust, reinheid en regelmaat) langzaam het hele laatste stressvolle jaar zo goed als uit mijn systeem gekregen. Het zou mijn algehele gesteldheid geen goed doen, bovendien voel ik me niet geroepen om de puinhopen van het wanbeleid op te ruimen, dat zou beter gedaan kunnen worden door de destijds boven ons gestelden die het allemaal zo goed wisten en die met een minzaam lachje alles wat wij aandroegen als verbeterpunten aanhoorden om er vervolgens niets mee te doen.

Wat ik begrepen heb is dat de gewezen bedrijfsleiders wel nog vier weken mogen aangevuld met uitzendkrachten en toch ook ex-V&D medewerkers, maar dat zijn werknemers die een parttime contract hadden of minder dan 22 maanden in dienst waren. Omdat het UWV het beschouwt als een 'doorgezet dienstverband' bij mensen die langer in dienst waren, zouden de curatoren hen een transitievergoeding moeten betalen, en gezien de bovengenoemde schulden lijkt het me nu wél heel legitiem om zo goedkoop mogelijk personeel te willen.

Tevens heb ik mijn broekspijpen opgerold en heb God op blote knieën bedankt dat ik de gifbeker van het 'er-is-voordeel-te-halen-publiek' niet aan mijn lippen hoef te zetten. Ik heb wel eens geroepen dat de hel geen vuur is, maar een eeuwigdurend prijzencircus, omdat afprijzingen en de mogelijkheid om (extra) voordeel te kunnen behalen het laagste in de mens naar boven haalt. Tweeduizend jaar beschaving is dan opeens weg. Ik heb mensen elkaar te lijf zien gaan, ben uitgescholden en heb het 'schoenenincident van 2004' meegemaakt, waarbij één klant een linkerschoen vast had en een ander de rechter en beiden weigerden de schoen aan de ander af te staan. Één van hen schreeuwde €10,- voor één schoen te willen betalen om hem vervolgens kapot te willen maken. Zelf ben ik op de roltrap haast onder de voet gelopen toen een kudde kooplustigen naar de elektronica denderden vanwege één of andere aanbieding in telefoontjes of zoiets. Het publiek wat op deze opheffingsuitverkoop afkomt wil bloed zien, ik wens de arme zielen die hier voor kiezen of misschien zelfs te werk gesteld worden heel veel sterkte en succes.

Nee, is ook het antwoord op de vervolgvraag, ik ga ook niet kijken. Ik heb er wel even over nagedacht, maar het is voor mij verstandiger om dat niet te doen. Voor het productaanbod hoeft het niet, ik weet immers wat er nog over is, en je moet nooit ergens terugkeren om de scherven en de puinhopen van wat eens was te willen zien. Ik hou liever de gloriejaren in herinnering.






Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Uit de kast

Kan dat wel?

Weg met het woord

Lennaert Nijgh

Triest

Vamos!