Nooit te oud om te leren

Het gevoel dat ik meer weet of het beter weet dan anderen heb ik niet, nog dagelijks verneem ik op verschillende manieren dingen waarvan ik denk: 'nooit geweten'. Of mijn inzicht of mening wordt doordat mij andere invalshoeken en visies geopenbaard worden herzien of bijgesteld, gelukkig maar. Het lijkt me heel naar als je constant maar overtuigd bent van je eigen gelijk en je dat wat anderen denken of vinden niet eens wilt horen, want jíj hebt immers gelijk. Ik merk nu dat dit in één zin de huidige maatschappij vrij kernachtig samenvat, maar daar gaat dit blogje helemaal niet over.

Het gaat over kleine dingen die je nooit hebt geweten en plots onder je aandacht komen, zo leerde ik onlangs door een blog van vriend André dat ik behept ben met een vorm van platonische anamnese. Vriend Christian wist mij toe te vertrouwen dat wij beiden in ons taalgebruik zowel mondeling als schriftelijk enigszins archaïsch zijn, dat woord kende ik tot op dat moment nog niet. Ook het gebruik van de computer kan me nog steeds met voor mij nieuwe handigheidjes waarvan ik het bestaan niet wist verrassen. Of van de week toen ik twee meisjes in de winkel zag die een selfie wilde maken en het hadden over 10 seconden. 10 seconden? Bij mijn foontje moet dat binnen 3 seconden. Ik vroeg me af of je dat in kon stellen dan, en ja bij nadere inspectie kon dat. Nooit geweten.

Maar veel weetjes heb ik natuurlijk van mijn ouders geleerd, kaarsvet op de vloerbedekking en ik kom met een strijkijzer en keukenrol aanzetten bijvoorbeeld. Maar zoals gezegd, ik leer nog elke dag, en dat dat je hele leven doorgaat bevestigde mijn moeder gisteren. Woensdags doen we altijd boodschappen, mijn moeder en ik, en gisteren zei ze: "We moeten iets van ontstopper hebben want mijn waterkoker is zo vies". Er zat wat aanslag op het warmte element en op de binnen wanden.  "Nou, dat doe je met schoonmaakazijn" antwoordde ik haar. Dat kende ze niet. Wij hebben een fles schoonmaakazijn gekocht, en ik demonstreerde haar hoe het in z'n werk ging en de waterkoker was hierna weer brandschoon. Een wereld ging voor haar open. Dus ook als je 89½ jaar bent, ben je niet uitgeleerd.


Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

De Babbelkrant

In Memoriam: Tijn Kolsteren

Amis à Paris

Vakantiedag in (semi) eigen stad

€500,-

Survival