De dunne lijn tussen arbeidsbeperkt en 50 plus

Kent u dat, thuis of op uw werk, dat je iets leest of hoort en dat je denkt: "Ja!", maar als je vervolgens even wat verder kijkt het een deceptie blijkt? Ik moest daaraan denken toen het UWV in mijn werkmapje een vacature had geplaatst. Een vacature! Zij die alles van me weten hadden iets gevonden wat bij me past!

Met trillende handen van opwinding opende ik de vacature van administratief medewerker, het ging om een groot bedrijf en de werkzaamheden hielden onder andere in, het personeelsdossier bijhouden en ziektemeldingen verwerken. Enig natuurlijk. maar daar kwam het deksel op mijn neus, dit was een vacature alleen voor mensen met Wajong of WSW, mensen dus met een lichamelijke, psychische en/of verstandelijke handicap die niet onder normale omstandigheden kunnen werken.

Óf het UWV heeft geen idee wat er allemaal wordt doorgestuurd naar de werkmapjes, óf ik weet iets niet over mezelf en behoor zonder dat ik het weet tot een groep mensen met enige beperkingen. Op zich wel verontrustend dat mij de werkzaamheden als omschreven wel erg leuk leken. Maar goed, tot nog toe heb ik nog geen indicatie Wajong of WSW van het UWV gekregen, dus heb ik niet op de vacature gereageerd.

De groep waarvan ik wel al zeker ben dat ik er toe behoor is die van de 50-plussers, en daarvoor zijn ook verschillende trainingen en regelingen in het leven geroepen. Zo zal ik na drie maanden (voor mij half mei) een uitnodiging ontvangen voor een training 'Succesvol naar werk', Samen met andere oude van dagen ga ik dan tien trainingen volgen die ons zullen ondersteunen bij het vinden van een baan. Daar kijk ik erg naar uit, het lijkt me leuk om met 'lotgenoten' ervaringen uit te wisselen en natuurlijk iets op te steken van het gebodene.

Vervolgens blijken er voor werkgevers financiële voordelen aan te zitten om 50-plussers in dienst te nemen, ik had geen idee. En is er voor ons senioren een subsidie voor een opleiding onder de noemer 'scholingsvoucher'. Dat is ook wel iets om te onthouden, mij lijkt het erg leuk en zinvol om een soort werk-leer traject te volgen, dat je dus al voor een gedeelte bij een bedrijf gaat werken en voor het andere gedeelte een voor dat werk gerelateerde opleiding volgt. Dat wat je leert kun je meteen in praktijk gaan brengen, zeg maar. Het lijkt me ook zinvoller voor 50 plussers dan alleen een opleiding en maar afwachten of er überhaupt iets in te vinden is. Ik heb al twee derde van mijn werkzame leven er op zitten, dus lijkt het me niet doelmatig om dat laatste stukje nu te gaan verdoen met zinloze leerstof.

Nu hoop ik maar dat ik bij het UWV in het bakje '50-plus' zit en niet (alleen) in het bakje 'verminderd arbeidsvermogen'. Ze zijn wel heel toeschietelijk daarin, want mocht ik na die drie maanden nog geen uitnodiging hebben ontvangen, dan kan ik middels mijn werkmapje aangeven geïnteresseerd te zijn.




Reacties

Deze blogs zijn de afgelopen 30 dagen het meeste gelezen:

Afscheid met stille woorden

In Memoriam: Sandra Reemer

Watersnoodramp

Het motorblok wat maar niet starten wil

Betonstad Almere

Amis à Paris